Գյուղատնտեսական արտահանումը և Եվրոմիությունը. ինչու է բերքի մինչև 90%-ը փչանում ճանապարհին

Oragir.News · 16 րոպե

• Հայկական գյուղատնտեսական արտահանման 80–90%-ն ավանդաբար իրացվում է ԵԱՏՄ, մասնավորապես՝ ՌԴ շուկայում։ 2018 թվականից ի վեր դեպի ԵԱՏՄ արտահանումը չորսուկես անգամ աճել է, իսկ դեպի Եվրոպա մնացել է անփոփոխ։
• Դեպի ԵՄ արտահանման աճի 87%-ն ապահովվել է հանքաքարի և խտանյութի հաշվին։ Հանքաքարի վրա «Made in Armenia» չի գրվում, իսկ գյուղատնտեսությունը մնացել է ճանապարհին։
• Հունիս-օգոստոսին արգելված ապրանքների արտահանումը կրճատվել է 44%-ով։ Թարմ գյուղմթերքի կորուստները տատանվել են 50-ից 90%-ի միջակայքում. ապրանքը փչացել է ճանապարհին։
• Դեպի ՌԴ ճանապարհն արդեն երկու շաբաթ է, Եվրոպա հասնելու համար պահանջվում է լրացուցիչ երկու շաբաթ։ Մաքսատուրքերը միայն խոչընդոտների մի մասն են. կան քվոտաներ (լոլիկի շուկան Պորտուգալիայինն ու Իսպանիայինն է), ձկնամթերքում թուրքական սուբսիդավորումը, իսկ մի քանի օր պահպանվող մրգի համար լոգիստիկան ու ճանապարհը ևս յուրօրինակ «մաքսատուրք» են։
• Ռազմավարությունը պետք է թիրախավորի ցածր քաշ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող «բուտիկային» ապրանքները. ոչ թե լոլիկ, այլ լոլիկի չիր, ոչ թե ծիրան, այլ նուշ։ Թարմ գյուղմթերքի դիվերսիֆիկացումը պետք է ուղղված լինի դեպի Մերձավոր Արևելքի երկրներ։
• 2018–2025 թվականներին գյուղատնտեսությունը կումուլատիվ կրճատվել է 13%-ով, այն դեպքում, երբ տնտեսությունն աճել է ավելի քան 50%-ով։ 2026 թվականի երկրորդ եռամսյակում գյուղատնտեսությունն անկում է ապրել 15.3%-ով։
• Ռուսական սահմանափակումները հակասում են ԵԱՏՄ համաձայնագրի չորրորդ հոդվածին՝ ապրանքների, ծառայությունների, աշխատուժի և կապիտալի ազատ տեղաշարժին։ Նույնը վերաբերում է 2026 թվականի վերջին ավարտվող գազի պայմանագրին։ Պետք է համակարգային քաղաքականություն՝ գյուղատնտեսության և գյուղատնտեսական հողերի գլխավոր պլան, նորմալ սուբսիդավորում, ոչ թե հանկարծակի հայտարարված դիվերսիֆիկացիա։

Ամբողջական պատմությունը կարող եք կարդալ tvyal.com-ի վերլուծության մեջ՝ հետևելով հղմանը։

Թեմայի վերլուծությունը՝ Ծիրանի փոխարեն՝ հանքաքար. ի՞նչ է արտահանում Հայաստանը Եվրամիություն